Het is niet toegestaan om teksten te kopiëren zonder de bron te vermelden
   www.de-vrouwe.info 

voor het gebruik van afbeeldingen is schriftelijke toestemming vereist.

Hier gaat u naar de officiële website van de Stichting Vrouwe van alle Volkeren.


Afdrukken E-mailadres
archief-wereldactie



Getuigenissen uit de hele wereld - 2014

Video

Goede Morgen, beste pelgrims van heinde en verre. Mijn medezusters, zr. Crescentia en zr. Julian uit Slowakije, en ik mogen u weer enkele bijzonder mooie voorbeelden vertellen over de wereldactie.


Vol blijdschap breng ik u de groeten uit het heiligdom van de Moeder van alle Volkeren uit Amsterdam, waar – al is de kapel maar klein – echt mensen van alle nationaliteiten en rassen in- en uitgaan!


In september kwamen bijvoorbeeld groepen uit Australië en de Verenigde Staten, uit Peru, de Filippijnen, Duitsland en pelgrims uit Libanon. Deze laatsten vertelden dat bij hen in de St.-Jozefkathedraal het gebed van de Moeder van alle Volkeren wordt gebeden na elk tientje van de rozenkrans.
Ook een islamitisch gezin uit Koeweit bad voor het genadeschilderij en nog maar kort geleden kwamen er vijftig Mexicanen met een film- en camerateam. Ze zullen de devotie tot de Vrouwe van alle Volkeren in Mexico bekend maken via een katholieke tv-zender.





Tienduizenden prentjes vonden ook dit jaar wereldwijd hun weg naar alle continenten.
In januari 2014 vertrok pater Petrus Canisius met vijf Nederlandse vrienden uit Amsterdam en omgeving naar het Caribisch gebied voor een twee weken durende missie van de Vrouwe van alle Volkeren. Voor de kust van Zuid-Amerika ligt het schitterende eiland Aruba, een voormalige Nederlandse kolonie, dat tegenwoordig een vakantieparadijs is voor toeristen uit de hele wereld.


Met ondersteuning van lokale gelovigen en priesters kwam de Moeder van alle Volkeren binnen enkele dagen op 12 scholen en tot 2500 kinderen, als mede tot talrijke jongeren en volwassenen in parochies en gebedsgroepen, en tot 40 leiders van het Legioen van Maria, die zich rijkelijk van materiaal voorzagen. In totaal werden er 12.000 prentjes verspreid.





Ook de plaatselijke bisschop Secco was zeer verheugd en meende uitnodigend: “Eigenlijk kunnen jullie de Vrouwe van alle Volkeren ook naar de andere vijf eilanden van mijn bisdom brengen.”
En zo zal de wereldactie op Aruba geen eendagsvlieg blijven. Want begin 2015 gaan deze Nederlanders weer naar de Cariben om de liefde tot de Moeder van alle Volkeren in parochies en op scholen te intensiveren en met bisschoppelijke toestemming naar andere eilanden te brengen.





Nu brengen we u naar het even mooie Costa Rica in Midden-Amerika. In de lente mochten we in dit kleurrijke, vruchtbare land voor de eerste keer een missie organiseren voor de Vrouwe van alle Volkeren. Op meerdere plaatsen kwamen gelovigen bijeen zoals hier in de basiliek van Cartago, het nationale heiligdom van Costa Rica, die de boodschap van Moeder van alle Volkeren vreugdevol opnamen. De meeste kinderen leerden het Spaanse gebed in een mum van tijd, zelfs van buiten.




Ida Joron, van de gemeenschap “Tierra Prometida”, schreef ons een paar getuigenissen van haar leerlingen. De negenjarige Anderson zei bijvoorbeeld: “Mijn papa stopte met drinken vanaf de dag dat ik het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren dagelijks begon te bidden.”
En Jestin, eveneens negen jaar oud, zei: “Vanaf het moment dat ik de Moeder van alle Volkeren leerde kennen, vraag ik haar iedere avond dat mijn moeder niet gaat stappen, want dan komt ze zo laat thuis en vloekt ook nog. En nu is ze echt al een maand lang ’s avonds thuis gebleven.”
Bryian, dertien jaar, bad het Amsterdamse gebed met succes om werk voor zijn broer te vragen en hij bevestigde, wat ook andere leerlingen ervoeren: “Sinds ik dit gebed bid, is er thuis veel meer vrede.”







We blijven nog even in Amerika, en wel in het noorden van Colombia. Toen Ruth Sarmiënto, in Barranquilla, de op drie na grootste stad van het land, bij een val een rib brak, offerde ze haar pijn op aan de Moeder van alle Volkeren. Bij haar kwam toen de vraag op: “Hoe zou ik me in deze miljoenenstad in kunnen zetten voor de Vrouwe van alle Volkeren?” Haar pastoor, tevens vicaris-generaal van het bisdom, verwees haar met deze vraag naar de aartsbisschop. Deze luisterde aandachtig naar wat Ruth ter harte ging en zei vervolgens: “Alles wat echt van Maria komt, is welkom. U heeft mijn zegen voor deze missie! Moge u er vooral véél werk mee hebben!”

Zo verkreeg Ruth met haar man Pedro de schriftelijke toestemming om de Moeder van Amsterdam aan alle 150 parochies van het bisdom te brengen. Beter was niet mogelijk! Hier ziet u de bisschoppelijke brief van maart 2014.





Sindsdien heeft het echtpaar al 12.000 prentjes aan heel verscheidene parochies gebracht, zoals jullie hier zien. Ook kwam Maria in gebedsgroepen, supermarkten en in de gevangenis. Zoals al op andere scholen namen ook de 3000 scholieren van de grote San Carolus Borromeüs school het prentje aan.

En de aalmoezenier van de in Barranquilla gestationeerde marine plaatste persoonlijk een schilderij van de Vrouwe van alle Volkeren in de marine kapel. Hij versierde het en deelde de prentjes aan zijn soldaten uit, waarvan er nu velen na de heilige Mis stil biddend voor de “Madre de todos los Pueblos” blijven staan.





Bij de vorige gebedsdag konden we de nieuwe noveen tot de Vrouwe van alle Volkeren vers van de pers aanbieden. De 2000 exemplaren waren in een mum van tijd uitverkocht. Het zal u zeker interesseren dat de Duitse noveen al meerdere drukken kent en de noveenboekjes al in tien talen verkrijgbaar zijn: het Nederlands, Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans, Slowaaks, Pools, Hongaars en zelfs Japans.


In Frankrijk werd de noveen wel zeer enthousiast ontvangen.
Op initiatief van Jean Luc Bourgois – u ziet hem hier in het midden – besloten 250 personen in de meimaand de noveen te bidden om deze op de 31ste mei tezamen af te sluiten. Tijdens een catechese in de basiliek van het Franse Blois brachten ze bewust de noden van hun gezinnen tot de Vrouwe van alle Volkeren.
In de daarop volgende dagen sloten zelfs meerdere kloostergemeenschappen zich bij het noveengebed aan en tegen het eind van de maand mei werden er bij de kapel in Amsterdam meer dan 170 Franse brieven met intenties bezorgd. Enkele dagen later volgden de eerste brieven met gebedsverhoringen.

In enkele gezinnen, waar tientallen jaren strijd was en er niet meer met elkaar werd gesproken, keerde de vrede terug. Martine, een van hen, die in de omgeving van Limoges in het midden van Frankrijk woont, schreef: “Mijn jongere zus leefde zo zeer met onze moeder in onmin, dat ze anderhalf jaar geleden niet eens naar de begrafenis van vader kwam. Echter kort nadat ik vol vertrouwen de noveen tot de Moeder van alle Volkeren had gebeden, kwam mijn zus – tot verbazing van ons allen – voor het eerst in acht jaar weer op bezoek. Ze verzoende zich met onze moeder en de kleinkinderen konden hun oma na al die jaren eindelijk weer terugzien.”

In een ander geval had een getrouwde man via het internet een vrouw leren kennen, voor wie hij zijn gezin verliet. Van leed vervuld nam de bedrogen echtgenote haar toevlucht tot de Moeder van alle Volkeren en bad de noveen. En werkelijk, het wonder geschiedde! De geliefde toonde haar ware aard, zodat de man tot bezinning kwam en naar zijn gezin terugkeerde.



Bijzonder mooi werden Caroline en Jean François verhoord, die in 2009 huwden en zo graag kinderen wilden hebben. Begin 2014 bevestigde medisch onderzoek dat ze zelf nooit kinderen konden krijgen. Ofschoon ze geen uitgesproken kerkgangers zijn, baden ze hoopvol de noveen en schreven op de naar Amsterdam gestuurde postkaart hun intentie: “We komen tot u, Moeder van alle Volkeren, om u onze innigste wens toe te vertrouwen, namelijk een gezin te stichten. Schenk ons het geluk ouders te mogen worden”. En nu, begin oktober, is Caroline in de vijfde maand van haar zwangerschap.




Laten we nu naar Afrika gaan, waar de Moeder van alle Volkeren in vele landen en op zeer afgelegen plaatsen dankbaar wordt aangenomen.
Hier in Oeganda bijvoorbeeld droeg pater Aloysius begeleid door zijn parochianen een poster van de Moeder van alle Volkeren op redelijk plechtige wijze zijn kerk binnen. Mevrouw Amann, die vandaag ook hier is, bracht het materiaal persoonlijk naar priesters en gelovigen, ja zelfs naar de kraamkliniek van het kleine rimboedorp Nanfumba.





Geheel onder de bescherming van de Vrouwe van alle Volkeren stond in juli en augustus van dit jaar ook een mooie zeven weken durende, zomerse missie in de Verenigde Staten. Het verblijf in de stad Rock Island in de staat Illionois werd tot een vruchtbaar apostolaat onder de jonge kinderrijke gezinnen die proberen hun geloof te leven. In het licht van de situatie in de wereld begreep men bij eucharistievieringen in parochies en op scholen zeer goed de actuele betekenis van de Moeder van alle Volkeren.


Deze Japanse in een bejaardenhuis wees het prentje aanvankelijk af: “Ik wil op 84-jarige leeftijd mijn boeddhistische geloof niet meer verloochenen,” zei ze. Pas toen we haar uitlegden: “Maar Maria is toch de Moeder van álle mensen, ook van niet-christenen en zelfs van ongelovigen!”, nam ze het toch blij aan en hield er lang haar ogen op gevestigd.


De 93-jarige Trudi, hier afgebeeld, was terminaal maar ontving grote troost toen ze voor het eerst de beeltenis van de Moeder voor het kruis zag. Omdat ze zich in bed niet meer kon bewegen, plakten we het prentje op het plafond, zodat ze het op elk willekeurig moment van de dag kon zien. Trudi beloofde al haar lijden, in eenheid met de Medeverlosseres, voor de priesters op te offeren.


Bij een andere gelegenheid, een zogenaamde Country Fair, waar de boeren hun dieren te koop aanbieden, troffen we deze kleine boerenjongen. Hij was enorm blij te zien dat er rond Maria zo veel schapen stonden, die hij als dierenvriend zo lief vond.



Afsluitend vertellen we u nog over een roerende ontmoeting die we hadden, toen we met jongeren een straatactie voor de Vrouwe van alle Volkeren ondernamen. Op de hoek van een straat troffen we een getatoeëerde man aan van een jaar of veertig, die te midden van plastic zakken op de grond zat. Hij nam het prentje aan met de woorden: “Ik leef naar de boeddhistische filosofie, maar sta open voor nieuwe ideeën”.
Toen we Tony een half uur later weer zagen, vroeg hij stilletjes: “Kunnen jullie voor me bidden? Ik heb het op het moment erg moeilijk en leef op straat. Jullie kunnen je niet voorstellen wat het voor mij betekende toen jullie me eerder het prentje van Maria gaven. Eigenlijk wilde ik vandaag zelfmoord plegen. Ik heb mijn moeder bezocht en dacht daarbij: ‘Dit is de laatste keer, dat ik u zie’. Maar nu weet ik dat God naar mij omziet. Dat moest ik jullie gewoon zeggen. Bedankt!”


U heeft het misschien ook al eens meegemaakt dat iemand het prentje aannam met de woorden: “Ach, dat heb ik nu net nodig,” of “Als u eens wist, wat u me hiermee schenkt”. Ook Stefan Lepping uit Werl in Duitsland, van beroep pianoleraar, organist en dirigent, mag iets dergelijks steeds weer ervaren. Hij viel ons op vanwege de grote hoeveelheden materiaal die hij steeds weer bij ons bestelt. In 2014 waren het tot nu toe acht postpakketten, met in totaal 10.000 prentjes. Zo nodigen we nu de heer Lepping uit ons te vertellen hoe hij ze in de Duitse steden Dortmund, Bochum, Hagen, Münster, Soest, Osnabrück, Gelsenkirchen, Paderborn, Unna, Aken, Keulen of hier in Düsseldorf “aan de man brengt”.


Getuigenis van Stefan Lepping:

Beste medechristenen, ik zou u door middel van dit getuigenis willen uitnodigen om u moedig en ijverig voor de verspreiding van de beeltenis en het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren in te zetten. De heilige Maagd heeft ons immers deze zo eenvoudige methode van evangelisering gegeven, en ons zelfs het succes van haar wereldactie voorspeld: “Ik geef u de verzekering, dat de wereld zich zal veranderen”.

Op mijn eerste gebedsdag van de Vrouwe van alle Volkeren – in Amsterdam in het jaar 1998 – begreep ik diep, dat onze medewerking aan het goede, kettingreacties van goeds kunnen initiëren. Even goed kan onze traagheid de wereld overlaten aan de “natuurlijke” wetmatigheid van verwording, rampen en oorlog, c.q. Gods overwinning uitstellen.

“Ga met een groot vuur vol ijver beginnen aan dit ... werk en gij zult het wonder aanschouwen.” Deze oproep van de Vrouwe van alle Volkeren heeft me geraakt. En zo wilde ik bijdragen aan de verspreiding van haar genadebeeltenis en gebed. In mijn persoonlijke omgeving vond ik het vaak moeilijk. Ik wilde niet dat mijn godsdienstig karakter de anderen zou irriteren. Ook had ik aanvankelijk grote angst dat iemand die ik het prentje gaf, het niet naar waarde zou schatten of zelfs belachelijk zou maken, of ik hem pijnlijk zou confronteren.

Hoe kon ik het gebed en de afbeelding van de Vrouwe van alle Volkeren buiten mijn kleine kennissenkring verspreiden? “In het voetgangersgebied,” viel me in. En daartoe heeft men niet meer dan 50 tot 100 prentjes en ongeveer een uur tijd nodig, die men Maria als helper ter beschikking stelt. Zo reis ik regelmatig naar verschillende steden en zoek een druk punt uit, waar de mensen op een afstand van ongeveer twee meter aan me voorbij gaan. Dan bied ik de voorbijgangers een prentje aan en zeg vriendelijk maar resoluut: “Alstublieft!” Dat is voor de mensen ongecompliceerd. Ik dring me niet aan hen op, maar bied hen iets gratis aan en zij hebben de vrijheid om het af te wijzen: “Dank je”, of aan te nemen: “Dank je”. Ik antwoord dan met “Ik schenk het u” of “graag gedaan”. Als ze – wat zelden voorkomt – vragen “Wat is dat?” zeg ik kortweg “Een gebed voor de vrede” of “Een door de katholieke Kerk erkend gebed, maar het is voor alle volkeren en religies”.

In het begin voelde ik me altijd een beetje gekrenkt als iemand een domme opmerking maakte of het prentje niet aannam. Mettertijd heb ik geleerd, het lichter op te vatten en niet negatief te oordelen. Met name in de eerste tien minuten moet men zich niet laten ontmoedigen. Soms ontmoet ik zelfs mensen die, ondanks een prettig gesprek, het prentje niet willen aannemen. Maar ook deze gesprekken zijn vruchten van de wereldactie. Het enige wat wij hoeven te doen – en wat Moeder Maria niet alleen kan – is het prentje vriendelijk aanbieden. Ik wijd mezelf, maar ook de stad en de straat waarin ik de actie wil uitvoeren, in deze uren bewust toe aan de Vrouwe van alle Volkeren.

“Gaat met een groot vuur vol ijver beginnen aan dit werk en gij zult het wonder aanschouwen.” Laten we geloven in deze woorden van de Moeder Gods. Persoonlijk heb ik de waarheid van deze belofte ook in moeilijke situaties ervaren en kan het betuigen. Natuurlijk mogen wij kleine mensen ons niet inbeelden dat wij alleen een gunstige invloed op de wereldpolitiek kunnen uitoefenen. Maar ik geloof, dat pas wanneer onze Heer Jezus Christus, de Zoon van de Vader, zijn Geest over de aarde zendt en Hem laat wonen in de harten van alle volkeren, op de voorspraak van de Vrouwe, deze positieve krachten in Kerk en wereld zich bundelen. De Vrouwe van alle Volkeren zegt: “Gij weet niet hoe groot en hoe voornaam dit gebed is bij God.” Het is een geheime tip, een sleutel, die de hemel ons voor deze tijd geeft!

Door de gebedsdagen weet ik dat ook in Duitsland velen meewerken met de wereldactie. Maar het kunnen er nog veel meer worden! Jongeren, studenten, gepensioneerden, mensen van middelbare leeftijd, werkelozen, allen kunnen aan deze belangrijke en mooie taak meewerken! Ik nodig allen die zich op deze wijze willen inzetten, uit voor een ontmoeting van 15 minuten, vandaag om één uur voor de sacristie.

Misschien schaamt u zich in uw eigen stad het prentje uit te delen, waar menigeen u kent. Reis dan zo nu en dan naar een andere plaats. Kermissen, volksfeesten, koopzondagen zijn goede gelegenheden. Laten we toch deze eenvoudige en mooie methode ter hand nemen, die de hemel zelf voor onze tijd heeft “bedacht”, om bijvoorbeeld ook de mensen in het voormalige Oost-Duitsland kennis te laten maken met het geloof. Koop daarom het beste vandaag nog een niet te klein aantal prentjes en probeer het toch eenvoudigweg een keertje in deze biddende houding: “Moeder, ik sta hier voor u! Dus handel nu, zoals u hebt beloofd!”


Vergelijkbaar met Stefan Lepping werkt ook de Nederlandse verpleegster Lydia van Haelst al jaren veel voor de Moeder van alle Volkeren. Deze zomer ging ze meermaals met een rugzak vol prentjes op stap en bood in verschillende steden in Nederland en België de mensen op straat het prentje aan. Kort geleden vertelde ze:

“Onlangs kwam ik in Utrecht na de heilige Mis met een jonge man in gesprek. Hij vertelde me, dat hij weer begonnen is regelmatig naar de heilige Mis te gaan, nadat Hij van iemand op straat het prentje had ontvangen. ‘En verder gaat het me sindsdien op mijn werk beter af,’ voegde hij er aan toe.

Een andere keer had ik in Chèvremont, het centrum van de ‘kleine zielen’ in België, voor mijn vertrek nog een pakje Franse prentjes over. ‘Laat me inzien, wie ik ze moet geven,’ bad ik tot Maria. Omdat juist op dat moment een Afrikaanse priester aan me voorbij liep, bood ik het hem aan. Tot mijn grote verbazing vertelde hij: ‘Al als kleine jongen ontving ik in Afrika dit prentje. Sindsdien heb ik een grote voorliefde voor dit gebed en ben ik er van overtuigd dat het ertoe heeft bijgedragen dat ik nu priester ben.’ Hij nam het pakje graag aan en wat bleek, het waren precies voldoende prentjes voor de pelgrimsgroep die hij begeleidde.”




Hoe ijverig in Slowakije, het geografische centrum van Europa, aan de wereldactie wordt meegewerkt is echt exemplarisch. In een zelfde ambiance als hier in Düsseldorf vond op 15 maart 2014 in Nitra al voor de tweede keer een gebedsdag plaats. Uit alle delen van het land waren 3500 pelgrims gekomen om samen met de bisschop van Nitra, Viliam Judók, en bisschop Tóth deze mariale gebedsdag te vieren.




Twee dagen later schreef kapelaan Ivan Barus uit Pezinok, die jullie hier bij zijn priesterwijding in het jaar 2012 zien ons: “Onze parochie kwam per touringcar naar de gebedsdag. Ik was door pastorale opgaven tamelijk uitgeput, maar ’s avonds keerde ik geheel veranderd naar huis terug. Daags daarop nam ik direct de poster met de Vrouwe van alle Volkeren mee naar de zondagsmis en sprak bij de preek over de beeltenis en de macht van het gebed dat de Vrouwe van alle Volkeren ons schenkt, als ‘weg van vrede’.
Zelden ervoer ik zo’n interesse en zag ik zulke opgewekte gezichten bij mijn gelovigen, die nadien honderden prentjes meenamen. Ik ben er ten diepste van overtuigd dat het succes van ons priesters bij de evangelisatie niet komt door ‘mooie woorden’ maar door de genade en door de mariale weg, die God zelf ons door de Moeder van alle Volkeren toont. Ik wil mijn priesterlijke weg in ieder geval niet zonder haar bewandelen.”


Nog een laatste voorbeeld, dat zo mooi de uitwerking van één enkel prentje laat zien:

Pas geleden werd onze Slowaakse zuster Ludmilla op weg naar de dokter in Nitra door een vrouw aangesproken: “Heeft u eventjes tijd?” Meteen ging ze met tranen in de ogen verder: “Weet u, enkele maanden geleden heb ik van een andere ‘witte’ zuster ‘de Moeder Gods met de schapen’ gekregen, en steeds weer bad ik het gebed achter op het prentje, zoals de zuster het me had aanbevolen. Ik bevond me juist in een zware crisis en had grote problemen. Sindsdien heeft alles zich stapje voor stapje ten goede gekeerd. Ik denk dat het geen toeval was, dat ik in die moeilijke tijd het prentje kreeg en het mooie gebed begon te bidden. Zuster, toen ik u vandaag zag, moest ik u dit gewoonweg vertellen om te bedanken voor de vele genaden van ‘de Moeder Gods met de schapen’.”

Overigens, de Slowaken nodigen ons al weer uit voor het volgend jaar naar de derde gebedsdag te komen. Deze zal komend jaar op 14 februari plaatsvinden. En wij zijn zo vrij u nu weer uit te nodigen mee te werken aan de wereldactie. Dank u voor het aandachtig luisteren.

 
 
  • Deutsch (DE-CH-AT)
  • Italian - Italy
  • Nederlands - nl-NL
  • Español(Spanish Formal International)
  • French (Fr)
  • English (United Kingdom)