Het is niet toegestaan om teksten te kopiëren zonder de bron te vermelden
   www.de-vrouwe.info 

voor het gebruik van afbeeldingen is schriftelijke toestemming vereist.

Hier gaat u naar de officiële website van de Stichting Vrouwe van alle Volkeren.


Afdrukken E-mailadres
archief-wereldactie



Bijdrage van
de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren
Drie zusters uit het heiligdom - 2004

Goede morgen beste pelgrims, Guten Morgen liebe Pilger, good morning,
buon giorno, bon jour, buenos dias, Dobry dien. Straastwujtje

Sinds acht jaar mogen wij tot onze grote vreugde zorg dragen voor de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren. In onze bijdrage willen we u graag wat over onze ervaringen vertellen.

Een dag in het heiligdom

Steeds weer laat de Vrouwe van alle Volkeren ons op zeer aanschouwelijke wijze zien dat ze werkelijk de Moeder van alle Volkeren is. Een bijzondere dag was bijvoorbeeld 27 april van dit jaar 2004. Naast de regelmatige bezoekers van de kapel uit Amsterdam en omgeving, kwamen op er op deze dag pelgrims uit de meest uiteenlopende werelddelen. Een meisje uit Ierland, dat duidelijkheid zocht aangaande haar roeping, een cisterciënzer abt uit Zwitserland, die het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren wilde verspreiden, een vrouw uit Hongkong, die een grote hoeveelheid Chinees informatiemateriaal insloeg en een advocate uit het Afrikaanse Kameroen. Zeer geïnteresseerd was ook Fernandez, een Braziliaanse piloot. Hij nam onder andere ook een afbeelding van de Vrouwe van alle Volkeren op originele grootte mee voor een gemeenschap in Brazilië, die de Vrouwe van alle Volkeren als schutspatroon heeft gekozen. Toen kwam er ten slotte nog een Turkse vrouwelijke arts, die in Amsterdam werkt en ons die dag vertelde dat ze graag gedoopt wilde worden. Een mooie afsluiting van de dag vormde de viering van de H. Mis in de kapel door twee jonge Amerikaanse priesters. Ze waren zo geïnteresseerd in de Vrouwe van alle Volkeren dat ze erover denken in Florida een gebedsdag te organiseren. Ja, zo kan een dag bij ons eruit zien. Natuurlijk zijn er ook rustiger momenten, maar we staan altijd weer verbaasd over de mensen die de Vrouwe hierheen brengt.
Voor ons is het heel verrijkend dat we mensen uit de meest uiteenlopende culturen mogen ontmoeten. Hoewel wij zusters samen acht talen spreken, is dat vaak niet voldoende. Bij Koreanen of Hongaren kunnen we ons vaak alleen met een glimlach verstaanbaar maken.
Laten we een paar voorbeelden geven:

Ik zal troost geven

In de boodschappen heeft de Vrouwe van alle Volkeren beloofd aan alle mensen troost te schenken. Een man die trouw elke dag naar de kapel komt om de rozenkrans te bidden mocht dit op heel bijzondere wijze ervaren. Vier jaar geleden is zijn vrouw gestorven. In zijn verdriet vond hij nergens vrede. In die tijd had hij niets met de Kerk. Hij was al ruim 40 jaar niet meer praktiserend.
In zijn innerlijke nood kwam hij naar de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren; hij vond er vrede en verzoende zich met God.

Ik mag voor u de Moeder zijn

Voor de beeltenis in de kapel staat de laatste maanden bijna altijd een vaas met één enkele roos. Een protestantse vrouw van ongeveer 40 jaar, die als kind geen moederliefde kreeg, komt de Vrouwe namelijk regelmatig een verse roos brengen, want ze heeft hier voor het schilderij begrepen dat Maria haar persoonlijke moeder is, door wie ze bemind en begrepen wordt.

Het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren heelt innerlijke wonden

Een jaar geleden heeft Octave, een jonge vluchteling uit Rwanda, het gebed van de Vrouwe van alle Volkeren leren kennen. Hij vertelde: “Door de oorlog in Rwanda droeg ik zulke diepe wonden in mij, dat van vergeving geen sprake kon zijn. Thuis had ik de beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren wel eens gezien, maar pas hier in Nederland leerde ik de boodschappen kennen. Door het gebed van de Vrouwe te bidden, voel ik hoe mijn innerlijke wonden helen, hoe vrede in mijn hart stroomt en ik in staat ben te vergeven.”
Ook uit Rwanda schreef ons pater Joseph Mary Kasasa: “Er zijn hier zo veel wezen en weduwen, zo veel aids-patiënten en thuislozen, zo veel zieke en arme mensen. Ze wachten allemaal op de troost van de Vrouwe van alle Volkeren.”

Hulp door de Vrouwe van alle Volkeren

Op bijzonder mooie wijze mocht het Nederlandse echtpaar Bert en Maria de hulp van de Vrouwe ervaren. Elf jaar geleden zijn ze getrouwd.
Al die jaren hebben ze vurig naar kinderen verlangd, maar het leek of ze kinderloos zouden blijven, want steeds als de moeder zwanger was, verloor ze voortijdig haar kind. Maar juist in deze moeilijke tijden bleven Bert en Maria steeds op de Vrouwe van alle Volkeren vertrouwen. En toen werd hun gebed verhoord! Op haar 43e bracht Maria een gezond kindje ter wereld. Tot onze grote vreugde werd het op 18 januari van dit jaar bij ons in de kapel gedoopt. Sínticha Conchita Maria Dolores is een bijzonder mooi, lief en vrolijk kindje en we vinden het altijd prachtig als we haar even in de armen mogen houden.

De verspreiding van het gebed

Helaas - of liever gezegd: gelukkig – is er niet genoeg tijd, om u over al die mensen te vertellen die zich voor de verspreiding van het gebed hebben ingezet. Ik denk bijvoorbeeld aan Lydia, een Nederlandse, gediplomeerde geneeskundige. Al jaren zet ze zich voor de verspreiding in, maar de laatste maanden wel heel in het bijzonder. Soms gaat ze naar een ziekenhuis, stelt zich aan het afdelingshoofd voor, vertelt dat ze katholiek is en dat ze aan de patiënten die dat willen graag een kort gebed voor de vrede wil geven. Als ze toestemming krijgt, gaat ze de kamers langs, heeft voor alle zieken een vriendelijk woord en vraagt of ze hen een bidprentje mag geven. Afgelopen zondag kon ze op die manier 150 prentjes uitdelen, en veel mensen waren er erg blij mee.

“Moeilijker”, zegt Lydia, “is de missie in de stad.” Maar ook midden in het voetgangersgebied raakt ze met veel mensen in gesprek, en door haar open karakter kan ze aan heel wat mensen een prentje geven. Natuurlijk willen ook veel mensen er niets van weten. Maar anderen zijn juist heel dankbaar en dan ontstaan er mooie gesprekken. Stelt u zich eens voor: in de afgelopen maanden kon ze aan duizenden mensen persoonlijk het bidprentje geven. Ze vertelde ons: “Ik ben heel dankbaar dat ik iets voor Maria kan doen, want ik begrijp steeds beter hoeveel zij door haar medeverlossend lijden voor ons heeft gedaan.”

De kapel is klein, maar de Vrouwe van alle Volkeren gaat de wereld in

Veel pelgrims die voor het eerst in de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren komen, staan verbaasd dat het zo’n klein kapelletje is.
Ja, dat klopt! Maar niettemin gaat de Vrouwe van alle Volkeren van hieruit de hele wereld in, want ze zegt in haar boodschappen, dat de beeltenis van stad tot stad en van land tot land gebracht moet worden, en dat er later geen volk meer zal zijn zonder de Vrouwe van alle Volkeren.
Een wezenlijk bestanddeel van ons werk vormt daarom niet in de laatste plaats de internationale correspondentie. Uit alle delen van de wereld komen aanvragen en bestellingen. Er komen brieven binnen uit de meest uiteenlopende landen:
Frankrijk, Spanje en Italië, Roemenië, Tsjechië en Litouwen,
Kenia, Ghana, Togo, Colombia, Guatemala en Mexico
Australië, Vietnam, Korea, India, Japan en de Filippijnen

Nieuw-Zeeland

Iets interessants uit Nieuw-Zeeland: voor de tweede maal zullen vandaag in Wellington, Nieuw-Zeeland, de vrienden van de Vrouwe van alle Volkeren met ons in gebed verenigd zijn.
Net als het afgelopen jaar stuurden Tineke Timmermans en Gwen McBride ons een nauwkeurige beschrijving van het vervolg van de pelgrimsreis van de Vrouwe van alle Volkeren dwars door Nieuw-Zeeland.
Ik vond de manier waarop Tineke en Gwen deze missie zijn begonnen, heel origineel en navolgenswaard. Ze hebben samen kleine informatiepakketjes gemaakt met de Engelse video ‘De bekroning van het mariale tijdperk’, een poster van de beeltenis en bidprentjes. Deze pakketjes hebben ze op een algemene mariale bijeenkomst aan geïnteresseerden gegeven, die dan de devotie tot de Vrouwe van alle Volkeren in verschillende regio’s kunnen verspreiden. Steeds meer mensen voelden zich geroepen om aan de verspreiding mee te werken.

Als sinds een aantal jaren wordt de Vrouwe van alle Volkeren ook in India bijzonder open en hartelijk ontvangen. Het gebed werd daar al in meer dan tien plaatselijke talen vertaald en er zijn al honderdduizenden prentjes verspreid. Dat is ook te danken aan de inzet van Pieter en Chiel. Deze twee Nederlandse beroepsvertalers brengen regelmatig een paar maanden in India door en bezoeken dan in de verschillende diocesen bisschoppen om ze voor de Vrouwe van alle Volkeren te winnen.

Kerken ter ere van de Vrouwe van alle Volkeren

De beeltenis van de Vrouwe van alle Volkeren staat al in tal van kerken over de hele wereld. Fanny Diaz uit Colombia schreef ons onlangs dat alleen al in haar woonplaats Medellin de beeltenis in 7 kerken wordt vereerd.

Tot onze vreugde worden er ook steeds meer kerken ter ere van de Vrouwe van alle Volkeren gebouwd. Op deze foto zien we een kerk die nu in Nigeria wordt gebouwd. Bisschop Oga Orgah van het bisdom Otukpo kwam ondanks een ernstige ziekte naar de 3e gebedsdag in Amsterdam. Overtuigd van het grote belang van deze boodschappen, keerde hij naar Nigeria terug en riep in een pastorale brief op haar beeltenis en gebed te verspreiden. Zijn toenmalige vicaris-generaal en opvolger bisschop Apochi nam deze wens helemaal over. Vandaag hebben we hem tot onze vreugde voor het eerst hier in ons midden.

Op deze foto zijn we in Indonesië bij de eerste steenlegging van een kerk ter ere van de Vrouwe van alle Volkeren door bisschop Angkur. Ook hij was net als de Afrikaanse bisschop Oga Orgah aanwezig op de derde Internationale Gebedsdag in Amsterdam.
Deze kerk in zijn diocees Bogor is - zoals u kunt zien - nog in aanbouw. En zo moet hij er uit gaan zien.

Vietnam

Over Vietnam zouden we u heel veel kunnen vertellen, over de liefde en de offerbereidheid waarmee de Vietnamezen zich inzetten voor de Vrouwe van alle Volkeren. Maar vanwege de moeilijke politieke situatie daar kunnen we er niet uitvoerig op ingaan. Zoals u weet zijn religieuze activiteiten in dit communistische land niet erg welkom. Des te groter is daarom onze bewondering voor de gelovigen die voor hun hemelse Moeder zo veel riskeren.

Twee priesters in de VS

Van de vele mooie berichten uit de Verenigde Staten willen we dat van twee priesters vertellen:
Bij Fr. Raymond Jackson uit Texas is de Vrouwe van alle Volkeren een wezenlijk onderdeel van het pastorale vernieuwingsprogramma in zijn parochie. Elke week neemt een ander gezin de pelgrimerende beeltenis met de informatievideo mee naar huis. “Het is nog nooit voorgekomen”, vertelde Fr. Jackson, “dat de Moeder niet ergens werd opgenomen.” Elke zaterdag komt deze beeltenis met een boeket in de parochie terug, waar het volgende gezin er al op wacht.
Op dezelfde manier brengt Fr. Jackson de Vrouwe van alle Volkeren naar de missiekerken langs de hele grens met Mexico en ze wordt daar door de Spaanstalige bevolking met groot enthousiasme ontvangen.

Fr. John Hedges uit Michigan bezocht een paar jaar geleden de kapel van de Vrouwe van alle Volkeren. Hij zag toen voor het eerst de beeltenis en je kunt wel stellen dat het liefde op het eerste gezicht was. Sindsdien probeert hij zich op de meest uiteenlopende manieren voor de wereldactie in te zetten. Zo bidt hij tijdens elke H. Mis na de H. Communie met de gelovigen het gebed van de Vrouwe als dankzegging.

Bidprentje naar Albanië

Elly Kool, een Nederlandse vrouw, was op vakantie in de Oostenrijkse bergen. Daar zag ze in een kapelletje een bidprentje van de Vrouwe van alle Volkeren liggen. Toen ze aan het adres zag dat dit prentje uit haar woonplaats Amsterdam kwam, werd ze nieuwsgierig. Toen ze weer thuis was, bezocht ze de kapel. Omdat mevr. Kool hulptransporten naar Albanië organiseert, bracht ze duizenden bidprentjes en afbeeldingen van de Vrouwe van alle Volkeren naar Albanië. Daar werden ze dankbaar aangenomen en verspreid. Want de priester daar, pater Piet Wanrooy, een Nederlandse priester van de Missionarissen van Liefde, kende de Vrouwe van alle Volkeren al.

Gebedsdagen van de Vrouwe van alle Volkeren

Tegelijkertijd met de laatste Internationale Gebedsdag, vond ook in Kongo een gebedsdag plaats. In Bokonzi, in het bisdom Budjala, werd namelijk in 1993 een kerkje met de beeltenis van Amsterdam ingewijd.
Zo kwamen het afgelopen jaar op 8 juni meer dan 2000 gelovigen bijeen. Na de H. Mis, de processie en de eucharistische aanbidding, was er een echt Afrikaans feestmaal met twee varkens, vis, een kleine krokodil en andere specialiteiten.

Dit jaar organiseerde de Grieks-Katholieke basilianer pater P. Josafat op 13 mei in de Oekraïense stad Lvov, een gebedsdag. Vorig jaar was hij met zijn bisschop Bilyk hier op de gebedsdag en vandaag mogen we ze allebei opnieuw hier begroeten. In Oekraïne werden 1000 deelnemers verwacht. Er kwamen er uiteindelijk 3000!

Uit Thailand kregen we een e-mail met het bericht dat er op 5 juni in Bangkok een gebedsdag zal plaatsvinden. De organisatoren vragen ons allen om ons gebed.
Twee weken geleden vond in de Japanse hoofdstad Tokio een gebedsdag plaats in het klooster van de franciscanen. Eergisteren kregen we daarvan enkele foto’s.

Beste mensen, tot slot nog een klein verzoek aan u:
Als de Vrouwe van alle Volkeren u hulp en genade heeft geschonken, uw vertrouwen beloond heeft en uw gebed verhoord, dan zou u ons een groot plezier doen als u ons in het heiligdom in Amsterdam van deze kleine of grote wonderen op de hoogte stelt, want gedeelde vreugde is dubbele vreugde! Dank u wel.