de Grote wereldactie
- een ‘mariaal pastoraal programma’

Een volkomen vreedzame bijdrage die alle mensen van goede wil kunnen leveren om de weg te bereiden voor het dogma, voor de wereldvrede, is de verspreiding van haar GEBED en BEELTENIS waar de Vrouwe ons om vraagt. Deze verspreiding geeft ze zelfs een naam. Ze noemt het een “grote wereldactie” (11-10-1953) of zelfs een “verlossings- en vredeswerk” (1-4-1951).

Dat de Vrouwe de verspreiding van haar beeltenis en gebed als “verlossings- en vredeswerk” betitelt, is op het eerste oog misschien verrassend. Wie echter weet dat Maria’s roeping erin bestaat ons tot Jezus, onze Verlosser, te brengen, tot de sacramenten en op die manier tot innerlijke vrede, die zal het een vreugde zijn om aan een dergelijk verlossings- en vredeswerk mee te werken.

Ieder van ons, zelfs een kind, kan meehelpen om al onze broeders en zusters – gelovig of ongelovig – het prentje op een vriendelijke manier aan te bieden. Dit grootse “verlossings- en vredeswerk” (1-4-1951) zag Ida in het prachtige beeld van de ontelbare sneeuwvlokken rondom de wereldbol:

“Zoals de sneeuwvlokken over de wereld heen dwarrelen en neervallen als een dikke laag op de bodem, zo zal het gebed met beeltenis zich verspreiden over de wereld en neervallen in de harten van alle volkeren. Zoals de sneeuw zich oplost in de aarde, zo zal de vrucht, de Geest, komen in de harten van al de mensen die dit gebed elke dag zullen bidden.” (1-4-1951)

Overtuigd van het enorme belang van deze wereldactie was de zieneres tot aan het eind van haar leven onvermoeibaar in de weer met het verzenden van de prentjes over de hele wereld. Daarbij had ze vaak het gevoel dat ze tekortschoot, zodat de Vrouwe haar op een keer bemoedigde met de woorden: “Hebt gij angst? Ik help toch! Gij zult merken, de verspreiding gaat als vanzelf.” (15-4-1951) “Maria neemt de volle verantwoording hiervan.” (4-4-1954)

Maar ook voor ons geldt de oproep van de Vrouwe van alle Volkeren tot medewerking: “En nu spreek ik tot degenen die een wonder willen. Welaan dan, ik zeg hun: ga met een groot vuur vol ijver beginnen aan dit verlossings- en vredeswerk en gij zult het wonder aanschouwen.” (1-4-1951) “Help toch met al uw middelen en zorg voor de verspreiding, ieder op zijn eigen wijze.” (15-6-1952) “Deze actie is niet voor één land, deze actie is voor alle volkeren.” (11-10-1953) “Zij hebben allen het recht daarop. Ik geef u de verzekering dat de wereld veranderen zal.” (29-4-1951)

“De verspreiding zal gaan door de kloosters.” (20-3-1953) “In de kerken en door moderne middelen ...” (31-12-1951) “Zo zal de Vrouwe van alle Volkeren gebracht worden over de wereld, van stad tot stad, van land tot land. Eén gemeenschap in het eenvoudige gebed zal het worden.” (17-2-1952)

Intussen werd het gebed in meer dan zeventig talen vertaald en miljoenen prentjes hebben reeds hun weg gevonden naar tal van landen in alle werelddelen. In de loop der jaren kwamen in het heiligdom in Amsterdam veel mooie getuigenissen binnen en berichten over bekeringen en zelfs genezingen en andere wonderen, die plaatsvonden omdat mensen door het gebedsprentje Maria als hun persoonlijke Moeder mochten leren kennen.

Zelfs kardinalen, zoals hier zijne Zaligheid, de Syrische kardinaal Ignace Moussa Daoud (foto links, midden), destijds prefect van de Congregatie voor de Oosterse Kerken in Rome, en bisschoppen uit verschillende werelddelen maakten een bedevaart naar Amsterdam en getuigden op de internationale gebedsdagen over de in hun bisdom verkregen genaden.

Intussen heeft de beeltenis ook in talrijke kerken en kapellen een plaats gevonden. In veel landen zorgen gelovigen ervoor dat een pelgrimerende beeltenis voor kortere of langere tijd bij gezinnen, gebedsgroepen en in parochies, kloosters, scholen en gevangenissen “op bezoek” komt.
Voor het neerleggen in openbare gebouwen als kerken, ziekenhuizen of scholen is natuurlijk altijd toestemming van de priester of de betreffende verantwoordelijke nodig.

“Ga met een groot vuur vol ijver aan het werk!”

Wat is het toch een prachtige taak om door deze wereldactie mee te werken aan de voorbereiding van de gelovigen op een nieuw mariaal dogma, waarover de Vrouwe belooft: “Als … het laatste dogma in de mariale geschiedenis is uitgesproken, dan zal de Vrouwe van alle Volkeren de vrede, de ware vrede geven over de wereld.” (31-5-1954)

Miljarden mensen weten niets van Jezus, hun Verlosser, en van de macht van het Kruis. Het merendeel van de mensen weet niet dat Maria hun zeer persoonlijke Moeder is. Kunnen wij dat verantwoorden? Over de hele wereld berichten de media over levensbedreigende gevaren die dagelijks toenemen en dagelijks meer angst aanjagen. Maar de mensen weten zich geen raad en hebben geen oplossing.
De Vrouwe heeft die oplossing wel. Ze geeft ons zelfs opnieuw, net als destijds in Fatima, een onfeilbaar reddingsplan. Ze reikt ons precies de strategie aan, “de grote wereldactie” zoals zij zegt, waar door onze missionaire ijver alle volken in betrokken moeten worden.

Wij katholieken, die dit mogen weten en begrijpen, hebben dus een zeer grote verantwoordelijkheid. De volken moeten later niet tegen ons kunnen zeggen: “Wat? Wisten jullie dat? Wisten jullie hoe deze grote wereldramp voorkomen had kunnen worden? En dat hebben jullie ons niet verteld?!”
Van de Wonderdadige Medaille weten we dat er daarvan na tien jaar al een miljard onder de volken waren verspreid. Zoiets kun je tegenwoordig met het gebedsprentje van de Vrouwe van alle Volkeren in een paar weken verwezenlijken! We hoeven alleen maar in harmonische samenwerking met bisschoppen en priesters gebruik te maken van de communicatiemiddelen en media die ons ter beschikking staan. Juist daartoe roept de Vrouwe van alle Volkeren ons op wanneer ze zegt: “In de kerken en door moderne middelen zal dit gebed verspreid worden … opdat de wereld bevrijd zal worden van verwording, rampen en oorlog.” (31-12-1951)

Het is aan ons katholieken om de mensen Maria als hun Moeder te brengen. Zij zal hun zielen openen voor de heilige Geest.

Nadat op 11 september 2001 de Twin Towers door een volslagen onverwachte terroristische aanslag ingestort waren en de oorlog in Irak begon, deelden een aantal aalmoezeniers binnen zeer korte tijd 50.000 gebedsprentjes uit aan Amerikaanse soldaten van alle strijdkrachten, ook aan niet-katholieken! Ze waren het er allemaal over eens: “Ja, dat is precies wat we nodig hebben! … opdat wij bewaard mogen blijven voor verwording, rampen en oorlog.” Zo stond in de Vs het gebed van Amsterdam weldra bekend als ‘het gebed van de Moeder voor de vrede’ of ‘het vredesgebed van de Moeder’.

Pater Mandato van de Amerikaanse marine liet bijvoorbeeld 2000 prentjes naar zich toesturen op het oorlogsschip USS Bataan. Op de luchtmachtbasis Charleston in South Carolina regelde pater Del Toro dat alle piloten en manschappen het prentje kregen, en aalmoezenier Carlson zorgde ervoor dat zijn troepen, een bataljon in Texas, kort voor vertrek naar Irak nog 3000 prentjes kregen. Zo werden er alleen al in de VS in drie maanden een kwart miljoen uitgedeeld! Op EWTN, ’s werelds grootste katholieke tv-station, werd destijds elk uur het gebed van Amsterdam ingelast.



Uit: Voordracht van P. Paul Maria Sigl,
God toont ons door Maria, de Moeder van alle Volkeren, de weg tot de ware vrede.
Keulen, 31 mei 2009