Het is niet toegestaan om teksten te kopiëren zonder de bron te vermelden
   www.de-vrouwe.info 

voor het gebruik van afbeeldingen is schriftelijke toestemming vereist.

Hier gaat u naar de officiële website van de Stichting Vrouwe van alle Volkeren.


Afdrukken E-mailadres

HET Mirakel
HET EUCHARISTISCH WONDER VAN Amsterdam

Mirakel

“Amsterdam heb ik uitgezocht als de stad van de Vrouwe van alle Volkeren.
Het is ook de plaats van het Sacrament”
,
zegt de Vrouwe op 20 maart 1953

Precies 600 jaar voor de komst van de Vrouwe van alle Volkeren naar Amsterdam,
vond er in 1345 in het toenmalige kleine havenstadje een Eucharistisch wonder plaats,
waaraan de hoofdstad van Nederland grotendeels
zijn beroemdheid en zijn economische opbloei te danken heeft.
Wat verschillende bronnen en oude kronieken met kleine onderlinge afwijkingen
over deze wonderbaarlijke gebeurtenis vertellen, is als volgt samen te vatten:

In Amsterdam, dat destijds tot het bisdom Utrecht behoorde, werd een priester bij een doodzieke man, Yjsbrand Dommer genaamd, in de Kalverstraat geroepen, om hem van het sacrament der stervenden te voorzien. Na de biecht communiceerde de stervende man, maar moest kort daarna braken. De vrouw die hem verzorgde, veegde het braaksel op en wierp het samen met de uitgebraakte hostie in het haardvuur. Toen ze echter de volgende morgen het vuur oprakelde, zag ze de hostie onverteerd boven de vlammen zweven. Met haar blote hand kon de geschrokken vrouw de witte hostie uit het vuur nemen zonder zich daarbij te branden. Eerbiedig vouwde ze een schone linnen doek om de hostie en bewaarde deze in een kist. Er werd een priester bij geroepen en deze nam de hostie in een ciborium mee naar de parochiekerk van St. Nicolaas (de huidige Oude Kerk). Maar tot haar verbazing, trof de vrouw de hostie de volgende dag weer in de kist aan. Opnieuw bracht de priester deze naar de kerk, maar de dag daarop lag de hostie opnieuw in de kist. Door dit bijzondere gebeuren begreep de priester dat God het hostiewonder niet onopgemerkt wilde laten. Nadat hij met de kerkelijke autoriteiten had gesproken, werd het Eucharistisch lichaam van de Heer via dezelfde weg van het huis naar de parochiekerk gebracht, dit keer echter in een plechtige processie met deelname van de geestelijkheid en het volk.

De verantwoordelijke stedelijke autoriteiten en de ambachtsheer van Amstelland bevestigden nog diezelfde maand (maart 1345) in een officieel schrijven de geloofwaardigheid van het gebeuren. Een jaar later gaf bisschop Jan van Arkel toestemming voor de openbare verering van het Mirakel. Nog hetzelfde jaar begon de bevolking met de bouw van een sacramentskapel over het huis waarin het Eucharistisch wonder zich had voltrokken. Deze werd vanaf het begin aangeduid met ‘Heilige Stede’. Ook de stenen haard waarin zich het wonder had voltrokken, maakte er deel van uit. In het jaar daarop - 1347 - wijdde de hulpbisschop van Utrecht de kapel in. De wonderbare hostie werd in een kristallen monstrans uitgesteld. Tijdens de Middeleeuwen trokken talloze sacraments- en bidprocessies naar de Eucharistische Heer in de Heilige Stede. Bij de jaarlijks plechtige Mirakelprocessie in maart volgde men van de sacramentskapel naar de St. Nicolaaskerk de weg van de eerste Mirakelprocessie van 1345.

Spoedig vonden er veel genezingen en wonderen plaats, die het ‘Mirakel van Amsterdam’ binnen korte tijd grote bekendheid gaven tot ver buiten Nederland. Vanuit heel Europa kwam er een ware pelgrimsstroom op gang, zodat de belangrijkste toegangsweg tot Amsterdam in de volksmond nog slechts werd aangeduid met ‘Heiligeweg’.
Ruim 100 jaar later vond er opnieuw een wonder plaats. Toen namelijk op 24 mei 1452 Amsterdam door een grote brand werd geteisterd, brandde weliswaar de Heilige Stede af, en ook het tabernakel werd verwoest, maar de monstrans met de kostbare wonderbare Hostie en zelfs de fijne sluier daaroverheen bleven onaangetast. Snel werd er een nieuwe kapel gebouwd.

Toen keizer Maximiliaan van Oostenrijk in 1484 Nederland bezocht en ernstig ziek werd, beloofde hij naar de Heilige Stede te pelgrimeren als hij weer zou genezen. Behalve een grote kaars, een kostbare kelk en andere liturgische geschenken aan het heiligdom, schonk de genezen keizer uit dankbaarheid Amsterdam het recht de keizerlijke kroon op het stadswapen te voeren, zoals men dat vandaag de dag nog kan zien.

Op 29 mei 1578 werd het heiligdom door de Calvinisten bestormd en sindsdien is de wonderbare hostie niet meer teruggevonden.
De ‘Heilige Stede’ werd tot protestantse Nieuwe - Zijdskapel en de katholieken werd de toegang onmiddellijk verboden. Ook toen de traditionele Mirakelprocessie in de tijd van de Reformatie door het protestantse stadsbestuur streng verboden was, lieten de katholieken het zich niet ontnemen om zwijgend de hen zo geliefde processieweg te gaan. Daaruit ontstond de zgn. ‘Stille Omgang’, die in 1881 weer openlijk kon worden gelopen en waaraan ook nu nog elk jaar zo’n 10.000 mensen uit alle delen van Nederland deelnemen.
In 1908 werd de Heilige Stede / Nieuwe - Zijdskapel afgebroken. Tegenwoordig is de katholieke Mirakelkapel aan het Begijnhof in het centrum van de stad de plaats waar de herinnering aan het mirakel levend wordt gehouden. Elke dag wordt daar het Allerheiligste ter aanbidding uitgesteld. Verschillende schilderijen in de kapel herinneren aan het beroemde mirakel.


Al in de tweede boodschap laat Maria de zieneres zien hoe in de verte een processie voorbij trekt: “Dat is de mirakelprocessie van Amsterdam.” (21-4-1945)
Daarmee is niet de Stille Omgang bedoeld, maar de processie waarbij het Allerheiligst Sacrament wordt meegedragen. Maria heeft dus bewust een eucharistische stad uitgekozen om tot de volkeren te spreken.



Anm.: De Sacramentsprocessie door het centrum van Amsterdam begint een nieuwe traditie te worden. Na de opheffing van het processiegebod vijftien jaar tevoren vond op 13 juni 2004, Sacramentsdag, voor de eerste keer sinds 1578 weer een plechtige eucharistische processie plaats in de straten van Amsterdam.  


Uit: P. Paul Maria Sigl,
Die Frau aller Völker 'Miterlöserin Mittlerin Fürsprecherin'"
Amsterdam - Rome, 25 maart 1998
en
De Boodschappen van de Vrouwe van alle Volkeren,
herziene uitgave, Amsterdam 2002 

 
 
  • Deutsch (DE-CH-AT)
  • Italian - Italy
  • Nederlands - nl-NL
  • Español(Spanish Formal International)
  • French (Fr)
  • English (United Kingdom)